Электронлă вулавăш

П. Хусанкая

Ача-пăча!.. Хĕлле çил витĕр

чупса кĕреççĕ те пӳрте

тем тупнă пек калаççĕ: «Питĕ

«сана саватăп эп, атте!»

Кайран вара — янах хуралĕ, —

тирпейлĕ, ăслă йĕкĕтсем

шухăшларах пуплеççĕ халĕ, —

шухăшларах юратнăçем.

Çапла-çке юрату юмахĕ:

хуллен кĕрет вăл йĕркене.

Ĕнер çеç пулнă пек, асрах-ха

упратăп Шупашкар каçне.

Эп унăн кантăкне сăнатăп,

лере, тăваттăмĕш хутра,

ун мĕлкине хăш чух куратăп

вăл иртнĕ чух çут ункăра.

Ах, Вагнер, эс çапла тинкернĕ

тахçан Бетховен мĕлкине,

эс музыкăра çеç çитернĕ

ăна курас ыр ĕмĕтне.

Тен, çывăх Моцарт пит инçе пек

такамшăн туйăннă çапла...

Эп çакă виçепе виçетĕп

ун чух пăлханнă кăмăла.

Тен, халь урăхларах куратăп,

ăна çапла тинкернĕскер,

тен, канашне сахал тăнлатăп,

унччен савса итленĕскер?

Эппин, ман кăмăла пĕлтерччĕр

çак лăпкă сăвă йĕркисем —

ман салама илсе çитерччĕр

поэтăн пӳлĕмне вĕсем!

1954—1960